Ψυχοθεραπεία Εφήβων
Η εφηβεία αποτελεί τη μεταβατική περίοδο από την παιδική ηλικία στην ενήλικη ζωή. Πρόκειται για μια ξεχωριστή αναπτυξιακή φάση, καθώς συντελούνται ραγδαίες βιοσωματικές αλλαγές. Ο έφηβος δεν έχει πια τον ρόλο του παιδιού μέσα στη οικογένεια και η οικογένεια αναπτύσσει πλέον διαφορετικές προσδοκίες από αυτόν. Ακόμα, διαφοροποιούνται και αλλάζουν οι αλληλεπιδράσεις με τους συνομήλικους και χαρακτηρίζονται από διαφορετικές προσδοκίες και κοινωνικές συμπεριφορές από εκείνες της παιδικής ηλικίας. Έτσι, η ζωή του εφήβου συνεχώς μεταβάλλεται με νέες εμπειρίες και ρόλους που καλείται να αναλάβει, ενώ συγχρόνως προσπαθεί να αυτονομηθεί και να δομήσει την ταυτότητά του.
Πολλοί έφηβοι διανύουν την μεταβατική περίοδο της εφηβείας ομαλά, χωρίς να εξουθενώνονται από την κρίση και τις ψυχικές εντάσεις που προκαλούνται από όλες τις αλλαγές που συμβαίνουν συγχρόνως. Ωστόσο, κάποιοι έφηβοι ενδέχεται να δυσκολευτούν να διαχειριστούν όλες αυτές τις αλλαγές που τους συμβαίνουν, να πειραματίζονται με τα όρια του εαυτού, της οικογένειας ή και της κοινωνίας, να βιώνουν έντονες συναισθηματικές διακυμάνσεις ή να αναπτύσσουν αντικοινωνικές/ παραβατικές συμπεριφορές. Οι γονείς σε αυτές τις περιπτώσεις είναι σημαντικό να συζητήσουν με τον έφηβο σε ένα κλίμα αποδοχής και κατανόησης, να εκφράσουν τους προβληματισμούς τους και να απευθυνθούν σε κάποιον ειδικό.
Η ένταξη του εφήβου σε ψυχοθεραπευτική παρέμβαση δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί εάν δεν είναι και ο ίδιος σύμφωνος. Ο θεραπευτής διευκολύνει τον έφηβο να αναπτύξει μία σχέση εμπιστοσύνης και ασφάλειας μαζί του, ώστε να επεξεργαστεί τις σκέψεις και τα συναισθήματά του, να αναπτύξει νέους λειτουργικούς τρόπους συμπεριφοράς, να ανακαλύψει, να διευρύνει και να αξιοποιήσει τις δυνατότητές του και να αναλάβει την προσωπική του ευθύνη.
Οι συνεδρίες συνήθως πραγματοποιούνται σε εβδομαδιαία βάση, ιδανικά την ίδια ημέρα και ώρα. Η διατήρηση της ίδιας ημέρας και ώρας κάθε εβδομάδα παρέχει ένα σταθερό πλαίσιο που διευκολύνει τον έφηβο να εμπιστευτεί το θεραπευτή του και να μοιραστεί μαζί του τις δυσκολίες και τους προβληματισμούς του. Η συνεργασία των γονιών θεωρείται σημαντική, καθώς επίσης και ο σεβασμός εκ μέρους τους του θεραπευτικού απορρήτου για όσα μεταφέρει ο έφηβος κατά την διάρκεια των ψυχοθεραπευτικών συνεδριών.