Παιγνιοθεραπεία

Η Παιγνιοθεραπεία εντάσσεται στις Θεραπείες μέσω της Τέχνης και   απευθύνεται κυρίως σε παιδιά και εφήβους. Πρόκειται για ένα μοντέλο μη κατευθυντικής προσωποκεντρικής ψυχοθεραπείας, όπου κυρίαρχο ρόλο στην θεραπευτική διαδικασία διαδραματίζει το παιχνίδι του παιδιού…

Οι συνεδρίες πραγματοποιούνται πάνω στο «μαγικό χαλί»… Ο παιγνιοθεραπευτής «βρίσκεται εκεί» για το παιδί με ενσυναίσθηση, αυθεντικότητα και άνευ όρων αποδοχή. Διευκολύνει το παιδί να αναπτύξει μία σχέση εμπιστοσύνης και ασφάλειας μαζί του και δημιουργεί ένα ασφαλές πλαίσιο, όπου το παιδί μπορεί να «παίξει» με ασφάλεια τις εμπειρίες και τα βιώματα του, έχοντας πάρει την απαραίτητη απόσταση.

Το παιχνίδι είναι ο φυσικός τρόπος έκφρασης, εξερεύνησης, δημιουργίας σχέσεων και επικοινωνίας των παιδιών. Το παιχνίδι εμπεριέχει θεραπευτική δυναμική… Τα παιχνίδια που χρησιμοποιούνται στην παιγνιοθεραπεία είναι ειδικά επιλεγμένα και διαχωρισμένα με τρόπο που να αντιπροσωπεύουν τα στάδια της νοητικής, συναισθηματικής και κοινωνικής ανάπτυξης των παιδιών. Σε περιπτώσεις που αυτά τα στάδια έχουν διαταραχθεί μπορούν να ανακτηθούν στην Παιγνιοθεραπεία. Το παιδί μέσω του παιχνιδιού διευκολύνεται να ανακαλύψει και να επεξεργαστεί σκέψεις, ιδέες, συναισθήματα και τραυματικές εμπειρίες που του είναι δύσκολο να εκφράσει λεκτικά, καθώς και τον τρόπο που σχετίζεται με τον εαυτό του και τους άλλους. Μέσω της Παιγνιοθεραπείας το παιδί ενισχύει την φαντασία του και την ικανότητα επίλυσης προβλημάτων, αναπτύσσει κοινωνικές δεξιότητες, μετασχηματίζει τα βιώματά του και αναπτύσσει ψυχική ανθεκτικότητα.

Η Παιγνιοθεραπεία μπορεί να εφαρμοστεί διαγνωστικά, προληπτικά και θεραπευτικά, ενώ μπορεί επίσης να λειτουργήσει μόνη της (σε ατομικό ή ομαδικό επίπεδο) ή σε συνδυασμό με άλλες θεραπείες. Ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε παιδιού η παιγνιοθεραπεία μπορεί να είναι μία βραχυπρόθεσμη διαδικασία ή να διαρκέσει για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

Η Παιγνιοθεραπεία μπορεί να είναι βοηθητική για παιδιά από τριών ετών και άνω που αντιμετωπίζουν συναισθηματικές δυσκολίες, κοινωνικές δυσκολίες, προβλήματα συμπεριφοράς, δυσκολίες προσαρμογής στο σχολείο, μαθησιακές δυσκολίες, νοητική υστέρηση, αναπτυξιακές διαταραχές, αιφνίδιες αλλαγές στη ζωή τους, απώλεια, τραυματικές εμπειρίες κ.α.